هر كه جــزمـــن بود از دیــــدارمــان مایوس بودهـمـتـم را رود اگــر مى داشت اقیانوس بود رد شـدى از بیــن مـــا دیوانــگـــان و مـدتـى ست بــحـــثــمـان این است: آهو بود یا طاووس بود؟ خواب دیدم دست هایم خالى از گیسوى توست خـوب شــد بـــا عطر مویت پا شدم، كابوس بود عــطـــر گــیــــســوى رهـــایــــــــى آمـد و آزاد كرد پـادشـاهى را كــه در زنـدان خـــود مـحبوس بود هــر زمـان از عــشـق پرسادامه مطلب

بگذار که در حسرت دیدار بمیرم در حسرت دیدار تو بگذار بمیرم دشوار بود مردن و روی تو ندیدن بگذار به دلخواه تو دشوار بمیرم بگذار که چون ناله ی مرغان شباهنگ در وحشت و اندوه شب تار بمیرم بگذار که چون شمع کنم پیکر خود آب در بستر اشک افتم و ناچار بمیرم می میرم از این درد که جان دگرم نیست تا از غم عشق تو دگربار بمیرم تا بوده ام، ای دوست، وفادار تو بودم بگذار بدانگونه ، وفادار ... بمیرم ... ادامه مطلب

دلم برای کسی تنگ استکه آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش را به بادها می داد و دستهای سپیدش را به آب می بخشید دلم برای کسی تنگ است که چشمهای قشنگش را به عمق آبی دریای واژگون می دوخت و شعرهای خوشی چون پرنده ها می خواند دلم برای کسی تنگ است که همچو کودک معصومی دلش برای دلم می سوخت و مهربانی را - نثار من می کرد دلم برای کسی تنگ است که تا شمال ترین شمال و در جنوب ترین جنوادامه مطلب