هر که جز من بود...

هر كه جــزمـــن بود از دیــــدارمــان مایوس بود

هـمـتـم را رود اگــر مى داشت اقیانوس بود

رد شـدى از بیــن مـــا دیوانــگـــان و مـدتـى ست

بــحـــثــمـان این است: آهو بود یا طاووس بود؟

خواب دیدم دست هایم خالى از گیسوى توست

خـوب شــد بـــا عطر مویت پا شدم، كابوس بود

عــطـــر گــیــــســوى رهـــایــــــــى آمـد و آزاد كرد

پـادشـاهى را كــه در زنـدان خـــود مـحبوس بود

هــر زمـان از عــشـق پرسیدند، گفتم: آه، عشق...

خـاطـــرات بــــى شمارى پشت این افسوس بود...